13 Febrero ´07. Día Contra la Tortura en Euskal Herria.
72 personas se manifiestan bajo la lluvia, por las calles de Santurtzi, en denuncia de la tortura pidiendo a su vez condiciones democráticas para Euskal Herria.
Aunque nos parezca mentira, en el comenzado siglo XXI sigue conviviendo con nosotros una deleznable realidad. Esa realidad no es otra que la utilización de la tortura. Por increíble que parezca desde que Joxe Arregi muriera en comisaría debido a las torturas sufridas, el 13 de Febrero de 1981, son ya ocho los fallecidos en similares circunstancias (Esteban Muruetagoiena 29-03-1982; Joxi Zabala Artano 16-06-1983; Joxean Lasa Arostegi 16-06-1983; Mikel Zabaltza 26-11-1985; Juan Calvo 20-08-1993; Miren Gurutze Iantzi 24-09-1993 y Xabier Kalparsoro Golmaio 26-09-1993). La dura realidad nos dice que a lo largo de estos veintiséis años unos 7.000 vascos y vascas han sido torturados, solo en lo que va de año 2007 2 personas (Sabas Bedouret e Iker Agirre) denunciaron torturas y malos tratos durante su estancia en comisaria, todo este tipo de tratos vejatorios amparados y secundados por la Audiencia Nacional española y toda clase de leyes especiales para este pueblo, que tratan de imponer un estado de excepción encubierto con el beneplácito de los medios de comunicación y para ello utilizan todas las herramientas represivas a su alcance, y la tortura es una de ellas. En nuestro pueblo son varias decenas las personas que han sufrido semejante trato.
Una vez finalizada la movilización se dio lectura al manifiesto realizado desde la Asamblea de torturados/as de Euskal Herria.
TORTURARIK EZ!!!
BALDINTZA DEMOKRATIKOAK ORAIN
Tortura, Euskal Herritarren eta gure herriaren aurka gure oroitzapena galtzen denetik gaur arte luzatzen den praktika krudel sistematikoa izan da. Gorpu polizial ezberdinen eskutik torturatuak izan garen Euskal Herritarrok, nazioarteko printzipioetan inspiraturik, torturarekin behingoz amaitzeko beharrezkoak eta funtsezkoak diren hurrengo aldarrikapenak gauzatzea galdatzen dugu:
Aitortza.
Agintari politikoek torturaren existentzia aitortu behar dute, ofizialki eta publikoki. Alde batetik torturak jasandako pertsona orok merezi duen errekonozimendu gisa, eta bestetik euskal jendarteak egia ezagutzeko dugun eskubide gisa. Herri honek giza eskubideen urraketen memoria historikoa berreskuratzeko eskubidea du.
Inpunitatearekin amaitu.
Bai gaur egun irekita dauden eta baita iraganean bidegabeki artxibatu ziren tortura salaketa guztien gaineko benetako ikerketak bermatzea eta horren ostean, bermez beteriko epaiketak burutzea.
Tortura delitua preskribaezina bilakatzea.
Zigorgabetasunarekin amaitu eta maila guztietako erantzunkizunak argitzea.
Epaiketak anulatu.
Tortura oinarri duten adierazpenetan oinarrituriko epaiketa guztiak eta haien ondorioak bertan behera geratzea.
Asistentzia bermatu.
Torturaren kalteak oraindik pairatzen dituen pertsona orori behar den asistentzia egokia bermatzea.
Bermea.
Tortura kasu berririk ez dela egongo bermatu behar da.
Tortura ahalbidetzen eta ezkutatzen duen sistema guztia ezabatu behar da: Inkomunkazio erregimena ezabatu eta atxilotu orori dagozkion eskubideak bermatu. Hala nola, konfiantzazko abokatu eta konfiantzazko medikuarekin egoteko eskubidea. Familiari momentuoro jakinaraziko zaio atxilotuaren egoeraz.
Audientzia Nazionala Euskal Herrian esku hartzen duen epaitegi berezi bezala desagertzea. Izan ere, auzitegi honek torturapean lortutako adierazpenak erabiltzen ditu egunerokotasunean lan tresna gisa.
Gorputz polizialen gaineko kontrol eraginkorra bermatzeko eta torturaren prebentziorako neurriak hartzea.
Konponbidea.
Torturaren existentziak estatuaren izaera ez demokratikoa azalarazten du. Zuzenbide estatuaren porrota suposatzen du eta baldintza demokratikoen eza. Gatazkaren konponketarako beharrezkoa izango da torturarekin amaitzea, torturaren amaierarako benetako demokrazia beharrezkoa den bezala.
