"Zorionak amatxo". Intza Urrestarazu, Iturriotz Alaitz Iturriotz eta Ibon Urrestarazu preso politikoen alaba (Ordizia).
Badakit oraindik txikiegia naizela postaltxoak idazteko; horregatik nire enkargua emana dut hor nonbait.

Asko maite zaitut amatxo! pozten naiz ni begiratzen nauzun bakoitzean, zure aurpegian irribarre alaia islatzen ikusten dudan bakoitzean, zu eta aitatxo horren indartsu ikustean, eta horren arrazoietariko bat izateaz! Amatxo, gustura nago zure aldamenean, gusturago nengoen astero aitatxo guregana ekartzen zutenean eta zuek bion mimoak jasotzen nituenean. Ez dut ulertzen zergatik banandu gaituzten horren gustura geundenean, zergatik gauden leku hotz eta arraro honetan, ez zait gustatzen amatxo, pentsatzen dut bihotzik gabeko norbaitek min egin nahi digula, eta horregatik eraman dutela aitatxo hor nonbaitera, nik ez dakit non dagoen, zuk? Zergatik gaude gu hemen, aitatxo han eta gainontzeko senitartekoak nire herria dela esaten duzuen Euskal Herri hartan? Nik ez dut Euskal Herria ezagutzen, ez didate uzten gizon gaizto horiek, amatxo ni handitzen naizenean, ni ere borrokatuko naiz gizon gaizto horien aurka!.
Amatxo, zu lasai egon, laster joango gara, nik oraindik ezagutzen ez dudan arren, gauza berezi bat sentiarazten didan Euskal Herri hartara, gure senitarteko guztien goxotasunera, eta gizon gaizto horiek gabe gainera!Amatxo, eskerrik asko denagatik, oso ondo zaintzen nauzu! Esan aitatxori bera ere asko maite dudala, eta badudala gogoa bera besarkatzeko, hain da goxoa!Datorren urterako hitz ematen dizut belarrietatik fuerte tiratzen ikasiko dudala! Muxu handi bat! Zuk ere emaidazu muxu pare bat (aitatxoren partez ere) amatxo! ondo eta babestua sentiarazten naute-eta zuen muxuek!.