Marixol Iparragirre se recupera tras seis días sin comer ni beber.
Marixol Iparragirre continúa ingresada en el hospital de Fresnes, donde le están practicando pruebas médicas. Según explicó su abogada, que ayer la pudo visitar por fin, la vecina de Eskoriatza, que ha permanecido seis días en huelga de hambre y sed, ha perdido seis kilos y se encuentra débil, aunque en proceso de recuperación.
Marixol Iparragirre continúa ingresada en el hospital de la prisión de Fresnes, adonde fue conducida en ambulancia el viernes. Ayer pudo recibir la visita de su abogada, Yolanda Molina. Según trasladó posteriormente a GARA, Iparragirre ha perdido seis kilos y está en proceso de recuperación después de haber permanecido seis días sin tomar alimentos ni ingerir líquidos.
Hasta ayer nadie pudo estar con ella. Precisamente, sus familiares denunciaron la total falta de información sobre su estado de salud, así como la imposibilidad de visitarla.
La vecina de Eskoriatza emprendió esta protesta por las condiciones de vida en la prisión de Marsella. El pasado día 14, ella y su compañero, Mikel Albisu, fueron trasladados desde Muret-Seysses a Marsella, lo que supone duplicar casi la distancia con respecto a Euskal Herria. La primera está a 450 kilómetros y la segunda a 840.
Tal y como informó Askatasuna, con esta nueva huelga Iparragirre ha querido denunciar este alejamiento y las duras medidas impuestas, como la constante presencia en las puertas de su celda de agentes de los ERIS armados y encapuchados.
Para protestar por la situación de la presa política y exigir que se le respeten sus derechos, la plataforma popular de Eskoriatza Kontzejupe presentará este jueves una moción en el pleno. Tras explicar cuál es la situación de Iparragirre, demandan al Consistorio «un compromiso de mínimos»: que actúe para garantizar que sean respetados sus derechos, que ayude a aligerar el castigo añadido a los familiares y que rechace la dispersión.
Aurkeztuko den mozioa.
Eskoriatzako udaletxean datorren urriaren 27an, osteguna, Marixol Iparragirreren egoera larria dela-eta aurkeztuko den mozioa:
Pasa den urriaren 14an, Marixol Iparragirre euskal preso politiko eskoriatzarra eta Mikel Albisu bere mutil laguna, Tolosako Muret-Seyssesko kartzelatik, Marseillako Les Baumettes kartzelara trasladatuak izan ziren inongo aurre abisurik gabe.
Kartzela aldaketa honek, Frantziar zein Espainiar estatuak diseinaturiko dispertsioak suposatzen duen gain-zigorrak bere horretan jarraitzen duela argi eta garbi erakusten du. Izan ere, Toulouse Euskal Herritik 450 kilometro ingurura badago, Marseilla Euskal Herritik 840 kilometrotara aurkitzen da, honek presoentzat eta bere senideentzat suposatzen duen guztiarekin. Ezin da ahaztu, azken bi urteetan, Euskal Herrian, mahai gainean dauden hildako bakarrak, dispertsioak eragindako istripuetan hildako senideak direla, eta Marixolen senideek ere istripua jasan zutela pasaden udaberrian. Ekonomikoki, fisikoki zein moralki sendiarentzat desgaste handia izan arren, Marixolen egoaera ezagututa (urtebete bakartuta, eguneko 23 ordu ziegan sartua...), ezinbesteko du aste buka gustietan bisitan joatea. Beraz kartzela aldatze honen atzean dagoen borondatea garbi geratzen da.
Alvaro Gil Robles Europako Giza Eskubideen Kontseiluko Komisionatuak iraila amaieran aurkeztutako txostenaren arabera, Marseillako Les Baumettes kartzela "nazkagarri" gisa definitzen du eta bere hitzak hartuz: "Dudo mucho que aunque se inviertan miles de millones pueda nunca llegar a ser un lugar normal". Frantziar estatuan zaharkituak, zikinak eta gainpopulatuak dauden kartzelak asko diren arren, Marsellakoaren kasua onartezinetarikoa dela zehazten du txostenak eta baieztapen hau beste zenbait erakunde, preso eta instituziok ere zilegitzen dute. Besteak beste, Jose Ramon Naveiro Euskal Preso Politiko ohiak, Frantziako Senatuak, Batzar Nazionalak eta giza eskubideen aldeko zenbat taldek.
Euskal Preso Politikoen oinarrizko eskubideak behin eta berriz zanpatuak direnez, eta egoera aldatzeko inongo borondaterik ez dagoela garbi egonik, Marixolek, bere borroka muturreraino eramatera behartua ikusi du bere burua eta ondorioz, pasa den urriaren 15ean, urte betean egiten duen bigarren gose eta egarri grebari ekin zion. Bere osasun fisiko zein psikologikoan borroka honek izan ditzakeen ondorioak kronikoak izango direla jakinik ere.
Horregatik, Eskoriatzako Udalari gutxieneko konpromiso bat eskatzen diogu:
-Gizaki moduan dituen eskubideak errespetatuak izan ditzan bermatzea.
-Senideek bizi duten gain zigorra samurtzen laguntzea eta Marixoli zein sendiari elkartasuna adieraztea.
-Behingoz legeak berak dioena errespetatzea, Euskal Preso Politikoak Euskal Herriratzea eta dispertsioa eta bere ondorio guztiak gaitzestea.
